Zadośćuczynienie za złamanie i urazy kręgosłupa

18.11.2015

Zadośćuczynienie za złamanie i urazy kręgosłupa powstałe w wypadku komunikacyjnym

Określenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia stanowi uprawnienie sądu rozstrzygającego sprawę. Sąd pierwszej instancji dysponuje pełną swobodą decyzyjną przy określeniu, jaka suma zadośćuczynienia zapewni w okolicznościach danej sprawy pełną rekompensatę krzywdy doznanej przez osobę poszkodowaną czynem niedozwolonym (błąd lekarski, wypadek w komunikacji). Musi więc uwzględniać zarówno tę krzywdę, którą poszkodowany doznał, odczuwa obecnie oraz tę, którą będzie znosił do końca życia (por. wyrok Wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie - I Wydział Cywilny z dnia 8 stycznia 2015 r., I ACa 469/14).

Ustawodawca wskazał, że suma pieniężna przyznana tytułem zadośćuczynienia ma być „odpowiednia” (ze względu na istotę krzywdy nie da się jej wyliczyć w sposób ścisły, w przeciwieństwie do szkody rzeczowej) , nie sprecyzował zaś zasad ustalania jej wysokości. Niemniej orzecznictwo wypracowało kryteria, które należy rozważać oceniając wysokość należnego zadośćuczynienia i tak przyjmuje się, że zasądzając zadośćuczynienie w oparciu o art. 445 § 1 KC sąd winien uwzględnić:

  • rozmiar trwałego uszczerbku na zdrowiu poszkodowanego będącego następstwem wypadku, kalectwo i jego stopień, oszpecenie,
  • intensywność i czas trwania cierpień fizycznych, a więc ból, długotrwałość leczenia,
  • intensywność i czas trwania psychicznych poszkodowanego,
  • nieodwracalność następstw wypadku i jego możliwego wpływu na dalsze życie poszkodowanego,
  • możliwości czerpania przyjemności wynikających z wieku poszkodowanego, rodzicielstwa,
  • wiek poszkodowanego, rodzaj wykonywanej pracy,
  • konieczność korzystania ze wsparcia osób trzecich,
  • okoliczności wypadku.

Jak wskazał w wyroku z dnia 3 lipca 2014 r.  Sąd Apelacyjny w Katowicach, sygn. akt I ACa 226/14: „Zadośćuczynienie powinno być środkiem pomocy dla poszkodowanego i pozostawać w odpowiednim stosunku do rozmiarów krzywdy. Kwota zadośćuczynienia nie może być jednak nadmierna. Winna być należycie wyważona i utrzymana w rozsądnych granicach, nie może być źródłem wzbogacenia; winna uwzględniać aktualne warunki i przeciętną stopę życiową społeczności, w której przebywa pokrzywdzony”.

Wysokość zadośćuczynienia ustalana jest w oparciu o zasadę miarkowania. Dla poszkodowanego oznacza to de facto, że Sąd z jednej strony winien uwzględniać wszystkie okoliczności i skutki doznanego uszczerbku na zdrowiu, a z drugiej strony brać pod uwagę zarówno kompensacyjny charakter baczyć by jego wysokość nie była  symboliczna, niemniej utrzymana zarazem w rozsądnych granicach.

Złamanie kręgosłupa i inne dolegliwości bólowe

W zależności od tego na jakim odcinku doszło do złamania kręgosłupa i jakie pociągnęło to za sobą konsekwencje, wyrokowanie jest różne, tak jak i różne są konsekwencje złamań czy urazów na poziomie odcinka szyjnego a lędźwiowego.

Najczęściej  w wyniku wypadków drogowych dochodzi do prostych urazów kręgosłupa szyjnego z ogólnymi obtłuczeniami ciała i otarciami. W takiej sytuacji ubezpieczyciele wypłacają zasadniczo zadośćuczynienie w wysokości do 3 000,00 złotych a w przypadku trafienia sprawy pod rozpoznanie Sądu możemy się spodziewać ustalenia zadośćuczynienia na poziomie do 14 000,00 złotych.

W przypadku poważniejszych urazów można wskazać, że przykładowo za złamanie kręgosłupa piersiowego na odcinku Th 5, uszkodzenie rdzenia kręgosłupa w odcinku piersiowym, które skutkowało porażeniem kończyn dolnych prawomocnie zasądzono na rzecz poszkodowanego kwotę 500 000,00 złotych (wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie - I Wydział Cywilny z dnia 8 stycznia 2015 r., I ACa 469/14).

Wcześniejsze problemy z kręgosłupem a zadośćuczynienie

Jeżeli okaże się, że u poszkodowanego stwierdzi się, że wcześniej cierpiał on na schorzenia kręgosłupa, które nie są skutkiem wypadku, Sąd będzie zobligowany wziąć to pod uwagę przy ustaleniu wysokości zadośćuczynienia. Niestety zazwyczaj przyjmuje się, że to zmniejsza wysokość należnego zadośćuczynienia.

Nie sposób bowiem w wielu sytuacjach, w których występowały już uprzednio problemy z kręgosłupem,  przyjąć, że wszystkie dolegliwości, jakich poszkodowany doznaje i będzie doznawać w przyszłości były wyłącznie skutkami wypadku. Ustalenie przez Sąd występowania uprzednio chorób kręgosłupa będzie prowadzić co do zasady co stwierdzenia występowania już wcześniej cierpień z tym związanych a tym samym prowadzić będzie do obniżenia zadośćuczynienia.

Przykładowo zmniejszenie zadośćuczynienia spowoduje stwierdzenie przez Sąd, że poszkodowany przed wypadkiem:

  • cierpiał na zmiany zwyrodnieniowo, czy też zwyrodnieniowo - przeciążeniowe kręgosłupa,
  • przebył leczenie dyskopatii lędźwiowej,
  • był uprzednio operowany w związku z dyskopatią szyjną wraz ze stabilizacją międzytrzonową,
  • miał osteoporozę czy poważną skoliozę.

W sprawie o sygn. akt I ACa 399/12 zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 26 września 2012 r., w której powód doznał urazu kręgosłupa szyjnego ze stłuczeniem rdzenia kręgowego na poziomie C3/C4 i nadłamania trzonu kręgu C7 fakt, że powód cierpiał już uprzednio na zespół bólowy kręgosłupa szyjnego oraz wielopoziomowe zmiany zwyrodnieniowo - dyskopatyczne kręgosłupa szyjnego znacznie wpłynął na obniżenie należnego mu odszkodowania. Pomimo bowiem stwierdzenia, że  z tytułu uszkodzeń doznanych w wypadku trwały uszczerbek na zdrowiu wyniósł 10 % powodowi zostało wypłacone zadośćuczynienie w wysokości 18 500,00 zł.  

Autor: Agnieszka Prętczyńska

 

 

Tagi: złamanie kręgosłupa, odszkodowanie za złamanie, uraz kręgosłupa

Zgłoś potrzebę bezpłatnej porady prawnej:


Współpracujemy z: